سهل است تلخی می در جنب ذوق مستی

در آستان جانان از آسمان میندیش

کز اوج سربلندی افتی به خاک پستی

خار ار چه جان بکاهد گل عذر آن بخواهد

صوفی پیاله پیما حافظ قرابه پرهیز

ای کوته آستینان تا کی درازدستی