بسی پیش یزدان نیایش گرفت

وگر راه روزیش بست آسمان

ببرد روانش هم اندر زمان

در آن خانه شد پهلوان از شگفت

دو صد شمع در گرد او بر فروخت

به خروارها مشک و عنبر بسوخت

وز آن کوه با ویژگان سوی دشت