ز سوراخ چون نای منقار اوی

که از شخ آن که نوا بر گرفت

به بالای اسپی به برگستوان

فروهشته پر بانگ داران نوان

فتاده در آن بانگ بسیار اوی

برآنسان که باد آمدش پیش باز

همی زد نواها به هر گونه ساز