ندانست کس بازشان راه است

شدندی به کف در و گوهر بسی

خریدندی آهن به در و گهر

نجستندی از بن جز آهن دگر

کشان رای چندان به آهن چراست

چو کشتی مهراج و ایران گروه

بدیدندی از تیغ آن بزز کوه