یکی زوکشان گیسوان گرد خویش

زبان چون درخت و دهان چون دهار

یکی را دم از حلقه هر سو چو دام

دمان آتش از زخم دندان و کام

به سر بر سرو رسته چون گاومیش

سپهبد برآراست رفتن به جنگ

گرفتند دامنش گردان به چنگ