همه روز گردانش پیرامنست

دگر هست مرغی به تن لعل رنگ

مه از باز چون او به منقار و چنگ

مرین ماهی خرد را دشمنست

چو بیند کش اندر قفا ره گشاد

درآید ، ربایدش ازو همچو باد

گر آن مرغ فریاد رس نیست زود