از دست چرا هشت سر زلف تو حافظ

حیف است ز خوبی که شود عاشق زشتی

آلودگی خرقه خرابی جهان است

کو راهروی اهل دلی پاک سرشتی

تقدیر چنین بود چه کردی که نهشتی