همه خاک او نرم چون توتیا

از آن کاین دهد شیر و آن کشت و بر

بر دامن آن که اندر نهیب

یکی دشت دیدند سر در نشیب

برو مردمی رسته همچون گیا

سر و روی و موی و تن و پا و دست

چو اندام ما هم بر اینسان که هست