شدندی ، نبودی یکی آشکار

هم از گوز هندی فراوان درخت

جهان کرده پر بانگشان باد سخت

که بر شاخشان مرد اگر صدهزار

از آن بوم و بر هر چشان رای بود

ببردند و رفتند از آن جای زود