که دام و دد از بانگ بی هال بود

ز خون آب در جوی چون باده گشت

به که کهربا لعل و بیجاده گشت

چنان کوبش گرز و کوبال بود

شده عمرها کوته و کین دراز

دم اژدهای فلک مانده باز

خدنگ از دل جنگیان کینه توز