تف خنجرش پشت ماهی بسوخت

فرو کوفت بر میسره میمنه

صف قلب ببرید و زد بر بنه

به نیزه همی دیده مه بدوخت

از ایرانیان کس نبد دیده چیر

چنان دیو چهران گرد دلیر

نه از خشت و نز تیر غم داشتند