بدان تا پرستندش از مهر اوی

درین نغز تابوت هم جای اوست

چو رفت او ، بتی همچنان ساختند

برینسانش بر تخت بنشاختند

گسارند با بت غم از چهر اوی

ازین کاخ هر کس که چیزی برد

نیابد برون راه تا بگذرد