که گر کس نبیند همی آشکار

بتاب از گمان و بترس از گناه

مجوی آن گناهی که گویی نهان

کنم ، تا نبیند کس اندر جهان

نهان او همی بیندت شرم دار

چرا ز آن که سود اندر او ناپدید

تن پاک را کرد باید پلید