شب و روز گیتی اگر چه بسست

چو آمد به کف ، نیست زو خوارتر

مجوی آز و از دل خردمند باش

به بخش خداوند خرسند باش

ترا نیست یکسر که جز تو کسست

بود خیره دل سال و مه مرد آز

کفش بسته همواره و چشم باز