چنان کآمدی همچنان بگذری

تن مرده و جان نادان یکیست

برهنه بدی کآمدی در جهان

نبد با تو چیز آشکار و نهان

خوروپوشش افزون ترا بر سری

ازوچون خور و پوشش آمد به دست

دل اندر فزونی نبایدتبست