منم پور هوشنگ شاه بلند

بدینجای آرام من بنگرد

سزد گر ز مهر سرای سپنج

بتابد دل و،تن ندارد به رنج

جهاندار طهمورث دیو بند

حصار و طلسمی چنین ساختم

بسی گوهر و گنج پرداختم