نگیرد به یک سان بر آرام هیچ

که گیتی یکی نغز بازیگرست

که هزمانش نو بازی دیگرست

بهر نیک و هر بد که دارد پسیچ

چو بر قسمت از ابرو چو آتش ز سنگ

کجا روشنیش ندارد درنگ

دهد اندک اندک به روز دراز