نشاید بداندیش بودن بسی

نبردی ز ره خویشتن را نخست

مخور غم فراوان ز روی خرد

که کمتر زید آن که او غم خورد

کند زندگی تلخ بر هر کسی

درازست ره باشی پرداخته

همه توشه یکبارگی ساخته