جزیریست بر دامن رنگبار

کزین کوه تازان چه دانی شگفت

چنین گفت ملاح دانش پژوه

کزین سون دریا دگر هست کوه

پر انبوه شهری بدو استوار

همه سنگ و خارست آن بوم و مرز

تهی یکسر از میوه و کشت ورز