بدان انبه اندر یکی مرد مست

نشانده بتی دید بر گاه بر

برو مردم شهر پاک انجمن

زده حلقه انبوه و چندی شمن

به سنگی بر از دور تیغی به دست

نشستی گهی، گاه بر خاستی

بر آن بت به مهر آفرین خواستی