نشستی گهی، گاه بر خاستی

زده حلقه انبوه و چندی شمن

بدان انبه اندر یکی مرد مست

به سنگی بر از دور تیغی به دست

بر آن بت به مهر آفرین خواستی

پس از نا گه آن تیغ کش بد به مشت

بزد بر شکم، برد بیرون ز پشت