پس از نا گه آن تیغ کش بد به مشت

به سنگی بر از دور تیغی به دست

نشستی گهی، گاه بر خاستی

بر آن بت به مهر آفرین خواستی

بزد بر شکم، برد بیرون ز پشت

بد و نیک هرچ آشکار و نهفت

در آن سال بد خواست یکسر بگفت