بزد بر شکم، برد بیرون ز پشت

نشستی گهی، گاه بر خاستی

بر آن بت به مهر آفرین خواستی

پس از نا گه آن تیغ کش بد به مشت

بد و نیک هرچ آشکار و نهفت

در آن سال بد خواست یکسر بگفت

سراینده تا گاه شب هم چنین