همی بود ازو خون روان بر زمین

بد و نیک هرچ آشکار و نهفت

در آن سال بد خواست یکسر بگفت

سراینده تا گاه شب هم چنین

از آن پس بیفتاد بی جان نگون

برو هر کس از دیده بارید خون

همی تیز تیز آتشی ساختند