گر آتش نمودی بدارنده راه

نه خود را بسوزنده آتش

خود ابلیس کز آتش تیز بود

چه پاکیش بد یا چه آمدش سود

نبودی به دوزخ درش جایگاه

به شهری دگر دید بتخانه ای

شمن مرورا هر چه فرزانه ای