چو هم جفت آن بت شدی در نهفت

به نزدش بتی مرد پیکر ز سنگ

بدان شهر در هر زنی خوبروی

که تخمش برآورد نبودی ز شوی

از آن پس برومند گشتی ز جفت

هر آن کس که کردی بکندنش رای

فتادی همانگاه بی جان بجای