چو جستنی کسی با کسی گفتگوی

که از بار هرگز نگشتی تهی

هم از بیخ او خاستی کیمیا

بدی برگ او چشم را توتیا

به چیزی که سوگند بودی بدوی

ز پولاد سندانی اندر شتاب

ببردی چو تفسیده اخگر ز تاب