یکی فرش دیبا دگر رنگ رنگ

که پیرامن دامنش بد دو میل

چو شهری دو صد برج گردش بپای

سپه را به هر برج بر کرده جای

که بد کشوری پیش پهناش تنگ

ز هر کوه و دریا و هر شهر و بر

ز خاور زمین تا در باختر