چو آب اندرو راه کردی فراخ

ز پیروزه برگش، ز یاقوت بار

به هر شاخ بر مرغی از رنگ رنگ

زبرجد بر منقار و بسد به چنگ

درخت از بن آن بر کشیدی به شاخ

سر از شاخ هر مرغ بفراختی

همی این از آن به نوا ساختی