همه باد مشک و، همه خاک زر

به رخ لعل هر یک، به دل شادکام

بدین دست رود و، بدان دست جام

همه کوی دیبا، همه ره گهر

پدر با پسر یکدگر را کنار

گرفتند و، کرده غم از دل کنار

زره سوی ایوان کشیدند شاد