همی گشت باریدگان سرای

پر از میوه گردش بسی باغ دید

به باغی تماشاکنان گرد گرد

درون رفت تا رخ بشوید ز گرد

رزی چند دیدند آنجا بپای

خداوند رز تند و ناپاک بود

به ده کهبد و خویش ضحاک بود