همه ده به تاراج و آتش سپرد

بزد بر دو تن هر سه تن را بکشت

گرفت آنگهی ریش کهبد به مشت

شرس کند و در زیر پی کرد خرد

که و مه ز پیوند او هر که یافت

همه کشت وزآن جا سوی شه شتافت

ز خوشان کهبد برادرش ماند