به نزدیک شیروی شد دادخواه

همه کشت وزآن جا سوی شه شتافت

ز خوشان کهبد برادرش ماند

ز درد جگر خاک بر سر فشاند

که او بد سیه پوش درگاه شاه

همه جامه زد چاک و فریاد کرد

بدپهلوان پیش او یاد کرد