عنان گیرش و دست و فریاد کن

بدپهلوان پیش او یاد کرد

بدو گفت شیروی گردن فراز

بمان تا بیاید به درگه فراز

که من خود بگویم به شاه این سخن

به شمشیر تیز از سرش نفکنم

نه شیروی کین جوی شیراوژنم