که من خود بگویم به شاه این سخن

بدو گفت شیروی گردن فراز

بمان تا بیاید به درگه فراز

عنان گیرش و دست و فریاد کن

به شمشیر تیز از سرش نفکنم

نه شیروی کین جوی شیراوژنم

جهانی بد از پهلوان خیره پاک