به ماران که بر کتف او رسته بود

از ایرا که در کشورش بیش و کم

کسی گر کسی را نمودی ستم

بدی داده مغز ستمکاره زود

ستاره شمر نیز گشت سپهر

بدو گفته بود از ره کین و مهر

که گر بد نماییش مانی نژند