سزد گر شود ماه ترکش کشم

بر آن چشمه کاسپ من افشاند گرد

نیارد ژیان شیر از آن آب خورد

چو گیرد تگ باد و ابر ابرشم

شب و روز ار آرند با من ستیز

به خنجر کنم هر دو را ریز ریز

من اینجا یگه شاه را چاکرم