ندانی که باتش تنت سوختی

به خنجر کنم هر دو را ریز ریز

من اینجا یگه شاه را چاکرم

و گرنه دگر جا شه کشورم

ترا هم به دستت کفن دوختی

ندانی که فردات شیون بود

چو کهبد سرت مانده بی تن بود