که سهل باشد اگر یار مهربان داری

به اختیارت اگر صد هزار تیر جفاست

به قصد جان من خسته در کمان داری

بکش جفای رقیبان مدام و جور حسود

به وصل دوست گرت دست می دهد یک دم

برو که هر چه مراد است در جهان داری

چو گل به دامن از این باغ می بری حافظ