یکی هفته ز آن پس به شادی و ناز

شده مانده باغ از نهالش تهی

چنان کن که چون پای از پشت زین

درآرد، تو پردخته باشی ازین

همی بود با گرد گردن فراز

سر هفته فرمود کاغآز کن

شدن را و، کار سپه ساز کن