کلاه و گهر، تیغ و مهر و قبای

گمانی نبردش دل راهجوی

که آن از برادرش باشد به زوی

درفش نو و کوس و پرده سرای

سزاوار او هر چه بد سر به سر

همه داد و کردش گسی زی پدر

چو آمد به زوال یک کینه توز