زپاکیش خوی و وز خوبی سرشت

مرورا یکی دخت ازاده بود

که مه دل ز خوبی بدو داده بود

نگاری به رخ رشک حور بهشت

به زلف از شبه کرده مه شب نمای

به جاو دو چشم از پری دل ربای

پدر زو به پوندش این جست و کام