شهی گرچه یکروزه باشد، خوشست

به کس نیز دختر دل اندر نبست

که ناکام شاهیش رفتی ز دست

به هر کام و شادی شهی سرکشست

مهین پایگه پادشایی بود

بر از پادشایی خدایی بود

ندادش پدر چند ازو خواستند