هنرسان به کار جهان ساختن

دمان ابر و تند آتش و تیز آب

همیدون همه بر سر سفر کردن اند

چپ و راست در تاختن بردن اند

ز گردش پدیدست و از تاختن

مرا نیز گشتن به گیتی رواست

مگر یابم آن کاین دلم را هواست