مرا نیز گشتن به گیتی رواست

چپ و راست در تاختن بردن اند

هنرسان به کار جهان ساختن

ز گردش پدیدست و از تاختن

مگر یابم آن کاین دلم را هواست

به راه ار چه تنها، نترسد دلیر

که تنها خرامد به نخچیر شیر