مگر یابم آن کاین دلم را هواست

هنرسان به کار جهان ساختن

ز گردش پدیدست و از تاختن

مرا نیز گشتن به گیتی رواست

به راه ار چه تنها، نترسد دلیر

که تنها خرامد به نخچیر شیر

چه مردن دگرجاچه درشهر خویش