کرا جاه و چیز و جوانیش هست

درختیست بر رفته بسیار شاخ

هرآنگه که شد خشک شاخی بروی

بروید یکی نیز با رنگ و بوی

بهین شادی این جهانیش هست

تو این دو داری و فرهنگ و رای

بهین جفت نیز ایدر آید به جای