غم چیز و تیمار جان خوردنست

شدن دانی از خانه روز نخست

ولیک آمدن را ندانی درست

بلایی ز دوزخ سفر کردنست

درو رنج باید کشیدن بسی

جفا بردن از دست هر ناکسی

به ره چون شوی هیچ تنها مپوی