ز بهر خور و پوش باید درم

چنان بخش کت نفکند در نیاز

خوری و بپوشی ز روی خرد

از آن به که بنهی و دشمن خورد

چو این دو نباشد چه بیش و چه کم

مبر غم به چیزی که رفتت ز دست

مرین را نگه دار اکنون که هست