مرین را نگه دار اکنون که هست

ز بهر خور و پوش باید درم

چو این دو نباشد چه بیش و چه کم

مبر غم به چیزی که رفتت ز دست

چو اندک بود خواسته با کسی

ز رادیش زفتی نکوتر بسی

درم زیر خاک اندر انباشتن